Staten Island  jest to jedna z opięciu dzielnic tworząca miasto Nowy Jork. Leży w cieśninie która jest równocześnie wejściem do zatoki Nowojorskiej. Położona ona jest na wyspie o tym samej nazwie co miast Nowy Jork. Jest ona pokrywająca się wyspą ze hrabstwem Richmond. Jest to najbardziej wysunięte hrabstwo na północ względem stanu Nowego Jorku. Gdy w 1898 roku doszło do reorganizacji Nowego Jorku Staten Island zaczęła istnieć jako osobna dzielnica. W tamtym okresie przede wszystkim włączono Brooklyn do granic metropolii. Wcześnie dzielnica ta była znana jako Richmond. Nazywa tak aż do roku 1975.

Giovanni de Verrazano miał jako pierwszy z Europejczyków kontakt z tymi terenami. Ekspedycja tego badacza dotarła na te tereny w 1524 roku. Jako pierwszy natomiast zaczął handlować z miejscowymi Indianami holenderski kupiec Henry Hudson. Poprzez częste niszczenie nowych osad ludzkich przez Indian sprawiało to że bardzo długo wyspa nie była zamieszkana przez białego człowieka. Oude Dop taką nazwę nosiła pierwsza holenderska osada której udało się zapoczątkować kolonizacje tej wyspy. Osada ta powstała w roku 1661. Sześć lat później to znaczy w roku 1667 wyspa została podbita przez Anglików. Hrabstwo Richmond zostaje powołane w roku 1683. Dzielnicę tą cechuje najmniejsza populacja która jest zarazem najbardziej jednorodna w całych Stanach Zjednoczonych. Jest traktowana humorystycznie jako rodzaj wiejskiej prowincji która tak nazywają  mieszkańcy z innych dzielnic. Nie odbiega to bardzo od prawdy ponieważ dzielnica ta nie jest zabudowana gęsto. W dawniejszych czasach na tych ziemiach znajdowało się bardzo dużo gospodarstw rolnych.

Poprzez otwarcie mostu Verrazano spowodowano że obecnie liczba mieszkańców na tych ziemiach nieustanni rośnie. Dzielnica ta kusi do przybycia nowych mieszkańców bardzo dogodnymi warunkami mieszkaniowymi. Które są na pewno bez porównania w stosunku do innych dzielnic. Dzielnice tą charakteryzuje stosunkowe małe zanieczyszczenie środowiska jak i otoczenie jak i dość nieduże zagęszczanie ludzkie. Dzielnica ta zawarta jest w 265 kilometrach kwadratowych. Todt Hill jest wzniesieniem wysokim na 125 metrów będącym zarazem najwyżej usytuowanym punktem na wyspie. Całość nazywana Staten Island składa się z bardzo dużej małych niezamieszkanych wysepek. Są to między innymi: The Isle of Meadow która znajduje się przy ujściu Fresh Kills, Pralas Island która znajduje się w Arthur Kill, Shooter Island która leży w zatoce Newark, część tej wysepki należy do New Jersey. Inną cechą charakterystyczną tej dzielnicy jest to że posiada ona najwięcej zielonego terenu w całym mieście Nowy Jork.

Wyspa Ellis jest to wyspa leżąca w porcie zawierającym się w granicach miasta Nowego Jorku. Jest niedaleko położona od wyspy Manhattan który znajduje się na terenie stanu New Jerey w USA. Na wyspie był utworzone w latach od 1892 do 1924 roku centrum przyjmowania imigrantów do Stanów Zjednoczonych pochodzących z krajów europejskich. Podobną funkcję stacji pełniła na zachodnim wybrzeżu na wyspie Angel która leżała nieopodal San Francisco. Stacja przez cały okres działania przyjęła koło 12 milionów emigrantów i ostatecznie została zamknięta w 1954 roku. Gdy tylko emigranci przybywali na wyspę byli od razu badani przez lekarzy oraz przesłuchiwani przez odpowiednio powołanych do tego celu urzędników. Jednak że była to bardzo szybka procedura ponieważ obydwóm stroną zależało na czasie. I tak po kilku godzinach emigrancie mogli już być przewożeni na stały ląd. Rozpoczynali oni w ten sposób swoje nowe życie w tym kraju. Niektórzy imigranci nie mieli tak dużo szczęścia i musieli spędzać na wyspie kilka tygodni lub długich miesięcy w celu leczniczym i doprowadzenia ich do odpowiedniego stanu zdrowia. W całej historii przygody wyspy z imigrantami jej brzegów nie opuściło około 3 tysięcy spowodowane to było ich śmiercią. Nie wszyscy jednak przybywający do stacji otrzymywali pozwolenie na wjazd do kraju i choć przez cały okres funkcjonowania wyspy było to tylko 2 % ludzi to musieli oni niezwłocznie wracać do Europy. Najczęstszymi powodami odmowy wstępu do kraju były ciężkie choroby fizyczne lub psychiczne, lub kryminalna przeszłość. W tamtych czasach Stany Zjednoczone bardzo mocno ograniczyły umożliwienia wstępu do ich kraju imigrantom. Po I wojnie Światowej Stany Zjednoczone stały się światową potęgą co umożliwiło otworzenie na całym świecie bardzo dużej ilości ambasad w której przyśli emigranci mogli się ubiegać o wizy. Eliminowało to potrzebę badania każdego imigranta przed przybyciem do kraju. Głównym punktem wjazdowym dla emigrantów wyspa Eblisy przestała być w roku 1924. rolę ta przejął szereg innych placówek, natomiast sama wyspa stała się punktem przetrzymywania nielegalnych uchodźców. Przetrzymywano tam również potencjalnie niebezpieczne osoby. Najczęściej przetrzymywanymi podczas wojny na wyspie byli: Włosi, Niemcy oraz Japończycy. Wyspa po zamknięciu placówki dla imigrantów w 1954 roku z czasem zaczęła popadać w coraz większą ruinę. Wyspa nie posiada ani nie posiadała osób które na stałe na niej mieszkały. Nie posiadała również połączenia ze stałym ladę. Obecnie od 1990 roku na wyspie Ellisy znajduje się muzeum.